Άποψη εγκατάστασης (Kunsthalle Βιέννης, 2015). Ευγενική παραχώρηση των καλλιτεχνών.

Περιστασιακοί εξεγερμένοι(2012-2015)

Πιστεύουμε και δυσπιστούμε

Περιβαλλόμαστε από αυτό που δεν έχει ακόμη υλοποιηθεί

ή ίσως αυτό που έχει ήδη καθοριστεί

κατοικώντας σε έναν χρόνο με ριζοσπαστικό δυναμικό και την κατάρρευσή του

Αναζητώντας μια καινούργια γλώσσα

Με την ανάγκη αυτή πάντα στο μεταίχμιο

πάντα να γίνεται κι όμως ακόμη…

 

Το Incidental Insurgents διαρθρώνεται ως ένα τρίπτυχο πολυεπίπεδο αφήγημα με κεφάλαια που αλληλοσυμπληρώνονται, το οποίο περιγράφει την «ιστορία» μιας σύγχρονης αναζήτησης μιας καινούργιας πολιτικής γλώσσας κι ενός καινούργιου πολιτικού φαντασιακού. Πολλαπλά κείμενα και αποσπάσματα, κείμενα κυρίως των Victor Serge και Roberto Bolaño, μαζί με μανιφέστα, απομνημονεύματα, μαρτυρίες και κείμενα των καλλιτεχνών, σταχυολογούνται και συμπλέκονται σε ένα απόλυτα καινούργιο σενάριο. Καθώς εκτυλίσσεται το έργο και συνεχίζεται η έρευνα, εμφανίζονται καινούργια νήματα, που μας οδηγούν σε μέρη αναμενόμενα και μη, με σοβαρότητα αλλά και φιλοπαίγμονα διάθεση απέναντι στον θάνατο. Έρχονται να εμπλουτίσουν ένα υλικό ολοένα πιο πυκνό, όπου η μορφή του περιστασιακού εξεγερμένου -λίγο ληστή, λίγο επαναστάτη, λίγο πλάνητα, λίγο καλλιτέχνη- επιστρέφει και εξεγείρεται, παίρνοντας πολλές μορφές και χαρακτήρες, αναπλασμένη σε ένα σύνθετο σενάριο με αποσπάσματα κειμένου, εικόνες, αντικείμενα και ήχους.

Το The Part about the Bandits (2013) αρχίζει με τέσσερις φαινομενικά αντιφατικές συντεταγμένες, τη νεανική ζωή του αναρχικού Victor Serge και των σύγχρονών του αναρχικών-ληστών στο Παρίσι τη δεκαετία 1910· τον Abu Jildeh και τον Arameet και τη ληστοσυμμορία τους, που ενεπλάκησαν σε μια εξέγερση κατά των Βρετανών τη δεκαετία 1930 στην Παλαιστίνη, τον καλλιτέχνη ως εμβληματική ενσάρκωση του ληστή, στο μυθιστόρημα του Roberto Bolaño The Savage Detectives,που εκτυλίσσεται στο Μεξικό τη δεκαετία του 1970, και τους ίδιους τους καλλιτέχνες στην Παλαιστίνη του σήμερα. Υφαίνοντας το πρώτο μέρος της ιστορίας πάνω στις συνηχήσεις ανάμεσα στις παράδοξες, μακράς πνοής και ορισμένες φορές τραγικές ιστορίες αυτών των διαφορετικών ληστών – ιδανική ενσάρκωση του αποσυνάγωγου ληστή–συχνά παρουσιαζόμενων ως απλών κακοποιών (ή απλοϊκά εξιδανικευμένων ως απρόβλεπτες μορφές) και αποκλεισμένων από το αφήγημα του επαναστατικού αγώνα. Κατά τρόπο ειρωνικό, οι μορφές αυτές αρθρώνουν πιο καθαρά το ελλιπές, την ανεπάρκειατης πολιτικής γλώσσας και του φαντασιακού στα υπάρχοντα κινήματα εναντίωσης. Συχνά στην απελπισμένη αναζήτηση μιας γλώσσας ικανής να εκφράσει την επιθυμία για πιο ριζοσπαστικές μορφές δράσης.

Το Unforgiving Years(2014), το δεύτερο μέρος της ιστορίας, παρακολουθεί τη μεταμόρφωση αυτών των περιστασιακών μορφών (Serge, Bolaño, οι ίδιοι οι καλλιτέχνες) ή τη συνήχηση των ύστατων χειρονομιών τους χρόνια αφού σκοτώθηκαν (Bonnot Gang, Abu Jilda), ακολουθώντας τις μορφές ή την ηχώ τους σε ξένους τόπους και σκοτεινές θέσεις. Καταλήγοντας τελικά σε έναν πρωτοποριακό πολιτικό εκδοτικό οίκο στην Ιερουσαλήμ τη δεκαετία 1970. Ίσως εδώ να επιστρέφει το ίχνος του Abu Jildeh, νεκρού ήδη εδώ και 40 χρόνια. Ενώ το πρώτο μέρος της ιστορίας εκφράζει την επιθυμία για πιο ριζοσπαστικές μορφές δράσης, τη βαθιά ανάγκη των ηρώων να ξεφύγουν από τις ανυπόφορες συνθήκες που ζουν, το δεύτερο μέρος εξετάζει, μεταξύ άλλων, τι συμβαίνει όταν αυτές οι χειρονομίες πέφτουν στο κενό, γι’ αυτούς που δεν σκοτώθηκαν, που με κάποιον τρόπο έμειναν πίσω. Ταυτόχρονα, ξετυλίγει μια επανερχόμενη επιθυμία απόρριψης της φαινομενικής «μονιμότητας» ενός καπιταλιστικού-αποικιακού παρόντος, που, αν και ηττήθηκε πολλές φορές στο παρελθόν, εξακολουθεί να αναβιώνει. Το Unforgiving Yearsμιλάει για πράγματα χαμένα και για άλλα που διακρίνονται ανάμεσα στα συντρίμμια, για το τι μπορεί να περισώσουμε από τις στάχτες. Μια νίκη μέσα στην ήττα. Μια πρόκληση να ξανασκεφτούμε το φαινομενικά ανείκαστο.

«Μετά ανακάτευαν τα στοιχεία της αφήγησης και μου μιλούσαν γι’ αυτές τις σκιώδεις μορφές, αυτούς τους περιστασιακούς συναγωνιστές, άνδρες και γυναίκες, που ενοικούσαν στην απέραντη ελευθερία, στην απέραντη ερήμωση.» Στο τελευταίο μέρος της διερεύνησης στο When the Fall of the Dictionary Leaves all Words Lying in the Street, η εμμονή δίνει τη θέση της στην παραίσθηση. Χρόνοι, τόποι και χαρακτήρες εξαφανίζονται, προτάσσοντας τον ασίγαστο, ανικανοποίητο, πόθο για έναν τρόπο ύπαρξης ριζικά διαφορετικό. Βρισκόμαστε, με κάποιον τρόπο, σε πτυχές και πυκνώσεις στιγμών που συλλαμβάνονται, ανασύρονται και ξανασυμβαίνουν, ενσαρκώνοντας όλους τους χαρακτήρες και τις καταστάσεις που έχουμε ζήσει, μέσω άλλων.  Με άλλα λόγια, ενσαρκώνοντας όλους τους χρόνους. Μια πολυκάναλη ηχητική εγκατάσταση αποτελεί το κύριο στοιχείο του τελευταίου κεφαλαίου, με τέσσερις οθόνες που παίζουν κατά διαστήματα, δημιουργώντας μια χορογραφία κίνησης και παύσης, συγχρονισμού και ασυναρτησίας. Φευγαλέα ίχνη, αντικείμενα από αυτή την παραισθησιακή αναζήτηση εμφανίζονται στον χώρο μεταξύ των οθονών, σαν ένας άλλος κώδικας για αποκρυπτογράφηση, ένα χαλασμένο συντακτικό προς συναρμολόγηση, ένας ημιτελής χάρτης.

«Αυτό ήταν μια ονειροφαντασία, παραδέχτηκε με χαρά ο Vaneigem – όμως η ονειροφαντασία ανατρέπει τον κόσμο.” Όταν αυτό το ελεύθερο πεδίο άνοιγε τελικά από τον πάταγο της έκρηξης του συντακτικού, όταν η πτώση του λεξικού άφηνε όλες τις λέξεις να κείτονται στον δρόμο, όταν άνδρες και γυναίκες έτρεχαν να τις σηκώσουν και να φτιάξουν με αυτές εικόνες, τέτοιες ονειροφαντασίες θα αποκτούσαν δύναμη, θα γίνονταν καταλυτικές για νέα πάθη, νέες πράξεις, νέα γεγονότα: καταστάσεις φτιαγμένες από τους δημιουργούς τους ώστε να βιωθεί ένας ολοκαίνουργιος τρόπος να υπάρχεις στον κόσμο.

Το Incidental Insurgents έχει συλληφθεί ως μια διερεύνηση των δυνατοτήτων του μέλλοντος και όχι του παρελθόντος. Εγκαινιάζει μια επίμονη έρευνα για να κατανοήσουμε πώς εμείς, σαν τις περιστασιακές μορφές που βλέπουμε μπροστά μας, βρισκόμαστε να κατοικούμε μια στιγμή με άπειρες ριζοσπαστικές δυνατότητες, αλλά και με την πιθανότητα της απογοήτευσης. Ψάχνοντας αυτό που δεν μπορούμε ακόμη να δούμε, αλλά που νοιώθουμε ότι είναι δυνατό.

Μπάζελ Αμπάς & Ρουάν Αμπού Ράχμε

1983, Λευκωσία. 1983, Βοστόνη.
Ζουν και εργάζονται μεταξύ Νέας Υόρκης και Ραμάλας, Παλαιστίνη.
www.baselandruanne.com

When the fall of the dictionary leaves all words lying in the street [ Όταν η πτώση του λεξικού αφήνει όλες τις λέξεις να κείτονται στο δρόμο], 2015

Μέρος 3 της τριλογίας The Incidental Insurgents [Περιστασιακοί εξεγερμένοι] 2012-2015

Τετρακάναλη HD συγχρονισμένη βιντεοεγκατάσταση, 12’55″, 2 κανάλια ήχου με έξι ηχεία και subwoofer, 6 πύργοι (ξύλο, μέταλλο) διαφορετικών διαστάσεων, 3 μίνι προβολείς με συγχρονισμένο βίντεο 3′

Ευγενική παραχώρηση των καλλιτεχνών και του Sharjah Art Foundation, Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα