Φωτ-Μαρίλη-Κωνσταντινοπούλου

Η Ιστορία
Το παράπηγμα, η παράγκα που σήμερα αποτελεί τρόπο τινά, το επίκεντρο των εργασιών του Εργαστηρίου, την καρδιά του, φτιάχτηκε το 1993 και η ιστορία του έχει ως εξής:
Ο Χαράλαμπος Μπακιρτζής, έφορος τότε της 12ης Εφορείας Βυζαντινών Αρχαιοτήτων στην Καβάλα ανέλαβε να οργανώσει μετά από εντολή της Διεύθυνσης Βυζαντινών και Μεταβυζαντινών Μνημείων του Υπουργείου Πολιτισμού μια έκθεση στις στο πλαίσιο σειράς εκθέσεων με την ευκαιρία της Ελληνικής Προεδρίας των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (1994) με θέμα το έργο της Εφορείας στη Θράκη και ζήτησε τη γνώμη μου για το σχεδιασμό της.
Η γνώμη μου λοιπόν ήταν να φτιάξουμε με ευτελή υλικά, σχεδόν με ό,τι βρούμε, μια παράγκα που θα μπορούσαμε να είχαμε και στην ανασκαφή, ένα παράπηγμα που θα εμπεριείχε τα αντικείμενα της έκθεσης. Η παράγκα αυτή θα είχε απέναντί της εκτός από τον φύλακα και το γραφείο του, δύο μεγάλα υφάσματα ύψους τριών μέτρων το καθένα.
Στο ένα θα ήταν γραμμένο χειρόγραφα, ένα κείμενο της εποχής του ουμανισμού, ή “έκφρασις” του Μανουήλ του Β ΄ του Παλαιολόγου για ένα υφαντό που είδε στο Παρίσι μεταξύ του 1399 και του 1402. Στο άλλο, χειρόγραφα πάλι, θα ήταν γραμμένος ένας μεγάλος κατάλογος ονομάτων που συναντιούνται στην περιοχή της Θράκης.
Την παράγκα που εδώ κυρίως μας ενδιαφέρει, την σχεδίασε αριστοτεχνικά ο Αργύρης Μπακιρτζής, αρχιτέκτων της Εφορείας. Για το πέτσωμά της χρησιμοποίησε σανίδες ξύλινου ταβανιού παλιάς κατεδαφισμένης οικίας από την περιοχή της Δράμας, όπου τις βρήκε πεταμένες και τις εμάζεψε.
Η έκθεση πραγματοποιήθηκε τον Φεβρουάριο του 1994 και ύστερα η παράγκα μεταφέρθηκε χωρίς τα υφάσματα στη έκθεση με τίτλο “Σύναξις” που οργάνωσε ο Ντένης Ζαχαρόπουλος στο Κέντρο Σύγχρονης Τέχνης Domaine de Κerguéhennec το καλοκαίρι του 1994, στη Βρετάννη. Στη έκθεση αυτή συμμετείχαν ο Μatt Mullican, ο Per Kirkeby, η 12η Εφορεία, εγώ και έργα του άτυχου Absalon.
Όταν τέλειωσε η έκθεση στη Βρετάνη τέλειωσε κι η ζωή της παράγκας. Τότε παρακάλεσα το Χαράλαμπο Μπακιρτζή να μου παραχωρήσει τα άχρηστα πια σανίδια ώστε να τα χρησιμοποιήσω με τη σειρά μου για την κατασκευή ενός έργου, πράγμα που έγινε.

Το Έργο

Το Εργαστήριο Σχεδίων και Εικόνων σε Κρίση αποτελείται από 12 τελάρα, πετσωμένα με 161 συνολικά σανίδες ξύλινου ταβανιού, παλαιάς κατεδαφισμένης οικίας στην περιοχή της Δράμας.
Σε κάθε μια από αυτές τις σανίδες σχεδιάζονται σχήματα διαφόρων μεγεθών τα οποία προετοιμάζονται με gesso. Ύστερα η κάθε μια από τις προετοιμασμένες αυτές επιφάνειες ζωγραφίζονται.
Υπάρχει ένας αύξων κωδικός αριθμός για κάθε εικόνα που ανταποκρίνεται στον αντίστοιχο αριθμό που περιλαμβάνεται στο εγχειρίδιο του έργου, έκδοση του Εργαστηρίου μας. Εκεί κανείς μπορεί να βρει τα υλικά, το μέγεθος και τον τίτλο κάθε εικόνας, καθώς επίσης και το κείμενο από το οποίο η κάθε εικόνα προέρχεται.
To Εικονογραφικό Πρόγραμμα

Τα θέματα που πραγματεύεται το έργο είναι:
Χρωματολόγιο του ουρανού. Παρατηρήσεις των χρωμάτων του ουρανού εκ του φυσικού και παρατηρήσεις των χρωμάτων του ουρανού από την ιστορία της ζωγραφικής.
Ένας τόπος. Περιγραφή, ιστορία και ερμηνεία ενός τόπου.
Η κατοικία. Ιστορία των κτισμάτων της ανθρώπινης κατοικίας.
Η εργασία αυτή βρίσκεται σε εξέλιξη. Όταν το έργο ολοκληρωθεί, θα διαθέτει γύρω στις 1.200 εικόνες και ως οδηγούς του έργου, δηλαδή των εικόνων και των κειμένων του, θα εκδοθεί ένα βιβλίο.
Γ.Χ.

Γιώργος Χατζημιχάλης

Γιώργος Χατζημιχάλης Εργαστήριο σχεδίων και εικόνων σε κρίση, 1996- (συνεχίζεται)

Παράπηγμα, 277 ζωγραφιές (μέχρι στιγμής), μικτή τεχνική σε προετοιμασμένες σανίδες ψευδοροφής οικίας του μεσοπολέμου

Ευγενική παραχώρηση του καλλιτέχνη και Eleftheria Tseliou Gallery, Αθήνα