Φωτ. Μαρίλη Κωνσταντινοπούλου

Didem Erk
Sinking Sand

Για να θυμηθούμε,
χρειάζεται κάποτε να ξεχάσουμε.
Ίσως δεν υπάρχει ιστορία τώρα,
δεν υπάρχει θάλασσα, στεριά.
Θα υπάρχει κάποιος τρόπος.
Άμμος που βουλιάζει.
Εκεί αφήνω τα χέρια μου
για να δω τι θα γίνει μετά δίπλα δίπλα
Ένας χάρτης εντυπώσεων, αντανακλάσεων
Υπάρχει μια συγκεκριμένη σελίδα από το βιβλίο με τίτλο
Δύο κοντινοί λαοί, δύο μακρινοί γείτονες, του Χραντ Ντινκ.
Είναι ραμμένο, έχει εξώφυλλο, είναι φαγωμένο, είναι διαβασμένο.
Σε πολλές πράξεις χρειάζεται βιάση.
«Είμαστε εδώ A[k]hparig»* φράση γραμμένη αντίστροφα σαν σε καθρέφτη
με όλους τους κόμπους της
και τα μπλεγμένα νήματα.
Επιστολές δίχως αποστολέα, παραλήπτη και διεύθυνση.
Αρχειακά νήματα, διαφορετικές εφημερίδες, διαφορετικές ημερομηνίες
μια μισοτελειωμένη πρόταση.
Ένα σπίτι με δεκανίκια
χωρίς παράθυρα να αναπνεύσεις.
Ιστορία, παράνοια, τραύμα.
Να αναπνεύσεις.
Για να συντηρήσεις το αδύνατο συντηρούνται σελίδες βιβλίων.
Με το σάλιο ξέμαθέ με
ώσπου να βγάζει νόημα.

* «Αδερφέ μου» στα Αρμενικά

Ντίντεμ Έρκ

Ντίντεμ Έρκ Sinking Sand, 2018

Εγκατάσταση, μεικτά μέσα

Ευγενική παραχώρηση της καλλιτέχνιδας